ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ, ಪಾಪ, ತಾತಾ, ಮಾಮ ಇವಿಷ್ಟೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಪುಟ್ಟಿಗೆ ಈಗ ನಾವು ಮಾತಾಡೋದೆಲ್ಲ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥ ಆಗುತ್ತೆ. ತನಗೆ ಹಸಿವಾದ್ರೆ ಅಡಿಗೆ ಮನೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಬಟ್ಟಲು, ಸ್ಪೂನ್ ತೋರ್ಸಿತಾಳೆ. ನಿದ್ದೆ ಬಂದಾಗ ಹಾಸಿಗೆ ತೋರಿಸ್ತಾಳೆ. ಅಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲ ತಾನೂ ಎಲ್ಲಾ ಮಾತಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ನಿನ್ನ್ ಹೆಸ್ರು ಏನು ಅಂದ್ರೆ "ತಾಯಿತ" ಅಂತ ಮುದ್ದಾಗಿ ಹೇಳ್ತಾಳೆ. ಸಾಹಿತ್ಯ ಯಾರು ಅಂತ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ರೆ "ನಾಆಅನ್..ನಾಆಆನ್" ಅಂತ ತನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಕೈಗಳಿಂದ ಎದೆ ತಟ್ಟುತ್ತಾಳೆ. ಅಮ್ಮ ಹೆಸ್ರೇನು ಅಂದ್ರೆ "ಊಪ, ಪೂಪ" ಅಂತ ನಗ್ತಾಳೆ. ನಾಯಿ ನೋಡಿದ್ರೆ "ದಾಗೀಈ.." ಅಂತ ತೋರಿಸ್ತಾಳೆ. ಡಾಗಿ ಏನ್ ಅನ್ನುತ್ತೆ ಅಂದ್ರೆ "ಬಾಬು..ಬೌಬು" ಅಂತಾಳೆ. ದೋಸೆ, ಚಪಾತಿ ಇವೆಲ್ಲ ಅವಳ ಬಾಯಲ್ಲಿ "ಚಾಪ" ಆದ್ರೆ, ಸೊಪ್ಪು "ತೊಪ್ಪು, ಚೊಪ್ಪು" ಆಗಿದೆ. ಬೆಕ್ಕು ನೋಡಿದ್ರೆ "ಮಯ್ಯ ಮಯ್ಯ" ಅಂತ ಸಂತಸ ಪಡ್ತಾಳೆ. ಅಮ್ಮನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಾಲಿನ ಲೋಟ ನೋಡಿದ್ರೆ ಬಹಳ ಖುಶಿಯಿಂದ "ಹಾಆಲ್...." ಅಂತಾಳೆ. ಸಂಜೆ ಹಾಲು ಕುಡಿದ ತಕ್ಷಣ ಚಪ್ಪಲಿ ತೋರಿಸಿ "ಚಪ್ಪ ಚಪ್ಪ" ಅಂತ ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನ ತೋರಿಸಿ ಹಾಕು ಅಂತ ಸನ್ನೆ ಮಾಡ್ತಾಳೆ. ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಲು ಹಾಸಿಗೆ ಬಳಿ ಹೋದ್ರೆ "ತಾತಿ.. ತಾಗಿ" ಅಂತಾಳೆ. ಮುದ್ದು ಮಾಡೋ ಅಜ್ಜಿನ ಕಂಡು "ಅಗ್ಗಿ" ಅಂತ ಕೂಗ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಕೆನ್ನೆ ಮುತ್ತು ಕೊಟ್ಟಾಗ ಅಮ್ಮ ಥ್ಯಾಂಕ್ಯೂ ಅಂದ್ರೆ ತಾನೂ " ತಾಕ್" ಅಂತಾಳೆ. ಅಜ್ಜ ಪೂಜೆ ಮಾಡೋವಾಗ ಅವರ ಜೊತೆ ದೇವರಮನೆಲಿ ಕೂತು "ಊವಾ (ಹೂವು), ಅನ್ನ(ಹಣ್ಣು)" ತೋರಿಸ್ತಾಳೆ. ಮನೆಗೆ ಬರುವ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನ "ಅತ್ತ, ಅನ್ನಾಆಅ..." ಅಂತ ಕರೆಯುತ್ತಾ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡ್ತಾಳೆ. ಅವಳಿಗಿಷ್ಟವಾದ ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ಕಾಣಿಸಿದ್ರೆ "ನಾನಾ" ಅಂತ ಕೈ ತೋರಿಸಿ ಕೇಳ್ತಾಳೆ.
ಅವಳ ಈ ಮುದ್ದು ಮಾತುಗಳನ್ನ ವಿಡಿಯೋ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡೋಣ ಅಂತ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಕೈಗೆತ್ತಿದರೆ ಸಾಕು ಪೋಸ್ ಕೊಟ್ಟು ನಗಲು ಶುರು ಮಾಡ್ತಾಳೆ. ಆಗ ಎಷ್ಟು ಮಾತಾಡ್ಸಿದ್ರೂ ನಗುನೇ ಮಾತಾಗುತ್ತೆ. ಆದ್ರೂ ಕೆಲವನ್ನು ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡಿದ್ದೀನಿ. ಅದರ ತುಣುಕು ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ.